عفونت واژن یکی از مشکلات رایج در بین بانوان می باشد که میتوانند دلایل مختلفی داشته باشند. در واقع بر طبق تحقیقات انجام شده تا یک سوم افراد در مقطعی از زندگی دچار عفونت واژن و واژینیت می شوند. این عفونتها در هر زمانی ممکن است اتفاق بیفتند، اما در طول سالهای باروری یا اواخر نوجوانی تا اوایل دهه 40 شایعتر هستند. بهتر است در صورتی که علائم و نشانه های عفونت واژن را مشاهده می کنید فورا جهت درمان عفونت واژن اقدام کنید. در ادامه این مقاله می خواهیم به بررسی علت عفونت واژن، روش های درمان عفونت واژن و… بپردازیم با ما همراه باشید.

عفونت واژن چیست؟
عفونت واژن و واژینیت، یا التهاب واژن، جزو مشکلات بسیار شایع بانوان هستند. بهقدری که بیشتر زنان در طول زندگیشان یکی از آنها و احتمالاً هر دو را تجربه میکنند. علائم عفونت واژن یا واژینیت ممکن است شامل ترشحات واژن، خارش، سوزش، درد و بوی بد شدید واژن باشد. در حالی که برخی از عفونت های واژن به دلیل بیماری های مقاربتی ایجاد می شوند، سایر عفونت های بسیار رایج این گونه نیستند. شما می توانید بدون داشتن رابطه جنسی نیز دچار عفونت واژن شوید. به عبارت دیگر، واژینیت با عفونت مقاربتی (STI) یکسان نیست، اگرچه برخی از انواع خاصی از فعالیت های جنسی گاهی اوقات می توانند در آن مؤثر باشند.
علائم عفونت واژن
عفونت واژن همیشه علائم قابل توجهی ایجاد نمی کند. اما برخی از موارد رایج علائم عفونت واژن را در ادامه اشاره خواهیم کرد:
- خارش و سوزش واژن
- درد و ناراحتی واژن
- پوست ملتهب، برافروخته یا متورم در اطراف واژن و فرج
- تغییر در میزان ترشحات واژن
- تغییر رنگ ترشحات واژن
- درد یا سوزش در هنگام ادرار
- درد در حین رابطه جنسی واژینال
- خونریزی واژینال یا لکه بینی
شما ممکن است فقط یک یا چند مورد از علائم ذکر شده در بالا را داشته باشید. اگر علائم شما در طی چند روز از بین نرفت یا بدتر شد، مهم است که برای تشخیص و درمان به بهترین متخصص زنان در رشت جهت درمان عفونت واژن مراجعه کنید.

انواع عفونت واژن
عفونت های واژن علائم مشابه زیادی دارند، که می تواند تشخیص دقیق نوع آن را دشوارتر کند. با این حال، هر نوع عفونت دارای چند علامت منحصر به فرد است:
عفونت واژن باکتریایی
این نوع از عفونت واژن اغلب باعث ترشح نازک خاکستری مایل به سفید، سبز یا زرد می شود. این ترشحات می تواند بوی ماهی مانندی داشته باشد که بعد از رابطه جنسی واژینال قوی تر می شود. ممکن است متوجه خارش زیادی نشوید.
عفونت واژن مخمری
اینها معمولاً شامل خارش واژن و فرج، درد و سوزش هستند. با عفونت های مخمری، ممکن است متوجه تورم در لابیا یا چین های پوست در قسمت بیرونی واژن خود شوید. هر ترشحی معمولاً سفید و تودهای خواهد بود، با بافتی که شبیه پنیر دلمه است.
تریکومونیازیس
این عفونت به طور معمول باعث خارش واژن و بوی ماهی مانند می شود. همراه با ترشحات کف آلود و زرد مایل به سبز، ممکن است متوجه تورم، تحریک و التهاب در واژن و فرج نیز شوید. سایر علائم تریکومونیازیس عبارتند از: درد در هنگام رابطه جنسی واژینال، درد زیر شکم و سوزش و درد در هنگام ادرار.
واژینیت آتروفیک
این دقیقاً یک عفونت نیست، اما میتواند شانس ابتلا به عفونتهای واژن و UTI را افزایش دهد. در واژینیت آتروفیک، ممکن است علائمی شبیه علائم عفونت های دیگر مانند خارش واژن، سوزش، خشکی و تغییرات ترشحات مشاهده کنید.

درمان عفونت واژن
درمان عفونت مکرر واژن بستگی به عامل ایجاد عفونت دارد. برای درمان عفونت واژن در رشت بهتر است فورا به بهترین متخصص زنان رشت مراجعه کنید تا برای درمان این مشکل راهکار درمانی مناسب برای شما را ارائه دهد. اما عموما داروهایی که برای درمان عفونت واژن استفاده می شوند عبارتند از:
درمان دارویی با تجویز پزشک
اولین و اصلیترین روش درمان عفونت واژن، استفاده از داروهای تجویزی است. پزشک بر اساس نوع عفونت (قارچی، باکتریایی یا انگلی)، داروی مناسب را تجویز میکند. برای عفونتهای قارچی معمولاً از داروهای ضدقارچ مانند کلوتریمازول یا فلوکونازول و برای عفونتهای باکتریایی از آنتیبیوتیکهایی مثل مترونیدازول یا کلیندامایسین استفاده میشود. داروها بهصورت پماد، شیاف، ژل واژینال یا قرص خوراکی تجویز میشوند.
رعایت بهداشت فردی
برای کنترل و پیشگیری از عفونت واژن، رعایت بهداشت روزانه بسیار مهم است. استفاده از لباس زیر نخی و تمیز، تعویض بهموقع لباسهای مرطوب، پرهیز از دوش واژینال و عدم استفاده از صابونهای معطر یا محصولات شیمیایی قوی در ناحیه تناسلی از اصول مهم بهداشتی هستند.
مصرف پروبیوتیکها
پروبیوتیکها مانند ماست پروبیوتیک، کپسولهای لاکتوباسیلوس یا مکملهای خوراکی، با تقویت فلور طبیعی واژن، به درمان و پیشگیری از عفونتهای مکرر کمک میکنند. مصرف این مکملها بهویژه در کنار درمان دارویی میتواند تعادل باکتریایی ناحیه تناسلی را بازسازی کند.
درمان خانگی برای موارد خفیف
در موارد بسیار خفیف، برخی اقدامات خانگی مانند شستوشوی واژن با آب ولرم (بدون مواد شوینده)، استفاده از لباس زیر خشک و نخی، پرهیز از روابط جنسی موقتاً، و مصرف مواد غذایی تقویتکننده سیستم ایمنی ممکن است علائم را بهبود دهد. البته این روشها جایگزین دارو نیستند و فقط مکمل درمان محسوب میشوند.
درمان شریک جنسی (در موارد لازم)
در برخی انواع عفونتها مانند عفونت باکتریایی یا انگلی (تریکومونیازیس) لازم است که همزمان شریک جنسی نیز تحت درمان قرار گیرد تا از عفونت مجدد جلوگیری شود. نادیده گرفتن این موضوع میتواند باعث بازگشت بیماری شود.



